Αγγελικό και αστραφτερό απρόσμενο το δώρο, σαν ώριμος γλυκός καρπός, από μακρινό ταξίδι. Με γεύση πού έχει ο ουρανός τον Μάη στο λιβάδι, με τις σταγόνες της δροσιάς πολύτιμα πετράδια, αγάπης τα ποιήματα, στα σχολικά τετράδια. Όταν γεννιούνται οι καρδιές στο φύλλωμα από τις καρυδιές, γεμάτες με σκιρτήματα, νεανικά τα βήματα

καινούρια όλα τα σχήματα. Να βλέπουν όλοι τη χαρά, αγάπης το ξεκίνημα, χωρίς καμιά επανάσταση, χωρίς κανένα κίνημα. Μόνο με μια παράκληση, μόνο με μία ρύση, να πάν’ να πιούνε το νερό στης Παναγιάς τη βρύση, και ύστερα ν’ ανάψουνε , κερί στο εξωκλήσι.