Στου κόσμου το κενό

[Verse 1]
Έβαψα την παλιά πόρτα, σε περίμενα εκεί,
Άργησες, μα εγώ ήμουν, σε κάθε αναμνήσει,
Μπήκες και δεν ξανάρθες, μου 'πε η σιωπή,
Βγήκα να σε ψάξω, στην θάλασσα η οδύνη.

[Chorus]
Άφησες μόνο σκόνη, και μία ανάσα ελπίδας,
Νεκρική σου βίλα, γέμισε με κρυφές φωνές,
Εγώ ακολούθησα τις γραμμές του παλιού τραμ,
Που με πήγαν πάλι, πίσω στου κόσμου το κενό.

[Verse 2]
Έμεινα να κοιτάζω, τον κόσμο να αλλάζει,
Δέρμα που νιώθω σαν φίδι, που παραπατάσε,
Σε πλησίασα και τρόμαξες, σαν άνεμος μανιασμένος,
Φώναξα το όνομά σου, αλλά έφυγες τρομαγμένη.

[Chorus]
Άφησες μόνο σκόνη και μία ανάσα ελπίδας,
Νεκρική σου βίλα, γέμισε με κρυφές φωνές,
Πάλι ακολούθησα τις γραμμές του παλιού τραμ,
Που με πήγαν πίσω, στου κόσμου το κενό.

[Bridge]
Έβαλα το σώμα μου σε ένα βαπόρι,
Ταξίδεψα μακριά, ζητώντας τη γοργόνα,
Μα πουθενά δεν ήσουν, μόνο μπλε στα χρώματα,
Θύμωσες και μ’ έδιωξες, σ’ ένα νησί ξένο.

[Verse 3]
Περπάτησα στον γιαλό, τσαλακώνοντας την άμμο,
Διάβασα το νόημά της, που ήταν μοναξιά,
Κάναμε παρέα ως το σούρουπο, αγκαλιασμένα,
Ανεβαίνοντας στο μοναστήρι, βρήκα την πόρτα κλειστή.

[Refrain]
Γονάτισα και προσευχή, μα στον ύπνο έπεσα,
Τα όνειρά μου χαμένα, η θάλασσα χωρίς εσένα,
Θα σφυρίζω το όνομά σου στον άνεμο,
Μα πριν να φτάσω, θα είμαι και πάλι εδώ.

[Outro]
Έβαψα την παλιά πόρτα, σε περίμενα ξανά,
Άργησες, αλλά τώρα, με κρατά η ελπίδα
Μη κοιτάς πρόσκαιρα, στης θάλασσας το γαλάζιο,
Η αγάπη μας ζει στην όχθη, δε θα σβηστεί ποτέ.